සමාව දීම යනු මිනිස් හදවතකින් ඉල්ලිය හැකි අතිශය දුෂ්කර දේවලින් වලින්
එකකි. ඊටහේතුව සමාව දීම තුළ ගැබ්වුණු සැබෑ අර්ථය අපට නොතේර්‍රීම නිසා
නොව, එය ක්‍රියාත්මක කිරීමට අප තුළ ඇති මන්දගාමී ස්වභාවයයි.
තමාට මුහුණ පෑමට සිදුවූ අත්දැකීම සහ තමා තුළ පවතින ආධ්‍යාත්මික හුරුව
මත පුද්ගලයෙකු තවත් පුද්ගලයකුට සමාව දීමට ගන්නා කාල පරාසය වෙනස්
වෙනවා.වේදනාව, වංචාව, බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම් ඉදිරියේ අපි පෞද්ගලිකව
හැසිරෙන ආකාරය එකිනකාට ආවේනික දෙයක්.
යමෙක් අපට වේදනාවක් කළ විට, ඒ වේදනාව මෘදු ලෙස පැමිණෙන්නේ නැත. එය
හදිසියේම පැමිණියත්, කාලයක් අප තුළ අමිහිරි මතකයක් ලෙස රැඳීම අතිශය
ස්වභාවික තත්වයක්. එසේ අපි මකා දැමීමට කැමති මොහොතවල් නැවත
නැවතත් මතක් කරමින් හදවත තුළ සිරවී සිටීමෙන් පෙරලා සමාවදීම අසීරු
කරවයි.
කිව්ව දේවල්, කළ දේවල්, කිසිදා සිදු විය යුතු නොවූ දේවල් අපට මතකයෙහි නැවත
නැවතත් නැගෙයි. ඒ මොහොතවල් උදා කල තැනැත්තන් හට සමාව දීම
අසාධාරණයක් ලෙස පෙනේ.
ඒ කෙසේ වුවත්, ඔබව රිදවූ, ඔබගේ කාලය අපතේ යැවූ, ඔබ පීඩාවට පත් කරවූ,
ඔබගේ බලාපොරොත්තු බිඳ දැමූ… මේ ලැයිස්තුවේ නොමැතිව, එහෙත් ඔබට
මොනයම්ම ආකාරයකින් හෝ වැරැද්දක් සිදුකල කෙනෙක්ට සමාව දෙන්න හිතිලා
තියෙනවද? කිසිම බැඳීමක් නැතුව එහෙම සමාව දීලා දුරස්ථ කරලා තියෙනවද? ඒ
කෙනා නොදන්නවා උනත් ඔබේ පැත්තෙන් ඔබ සමාව දී නිදහස් වෙලා තියනවාද?
එසේනම් ඔබ ගැන අවංකවම සතුටු වෙන්න ඔබට පුලුවන්. නිහතමානීව ආඩම්බර
වෙන්න පුලුවන් . ඒ කිසිවක් නිසා නොව, ඉතාම දුලබ මානුෂික ගුණාංගයක් ඔබ
දරා සිටින නිසා බැවිනි.
දිමුතු සේනාදි