නොසිතු හෝ මොහොතක
මග බැලූ දෑස් පිය වේවී…
අවසන්ම හුස්ම පොදෙත්
නුඹේ නම ලියවේවී..
සිහිනයෙන්වත් නුඹට
ඉඟියක්වත් නොදේවී..
නුඹ හදාගත්ත හිත
ඒ නිසා නොම පෑරේවී…
නිමේෂයෙන් මා අළුව
දුමාරය නැගේවී..
හමන මද නලෙ එතී
ඈතටම ඇදේවී…
අහම්බෙන් මතකයන්
නුඹට විත් කොඳුරාවී..
නමුත් ඒ වන විටත්
මා නොඑන්නම ගොස් හිඳීවී…
සුරේඛා…
