මුහුදු රළට ඉහළින් ඇති මන්දිරයේ
රජෙකුගේ හද කැළඹුව ඒ සොඳුරු ඉමේ
රොඩී කෙල්ලගෙ නෙතඟට බැඳි ප්‍රේම සැරේ
ලොවට හොරා ලියවුණු රහසකි සසරේ
වයින් ගබඩාවේ සිට ඈ එන තුරුම
උමං මගක් පෑදුණි රහසින් හැමෝටම
කුල මල තහංචිය දිය වී දෙහදේම
ප්‍රේමය රජ විය ගල් කුළු අතරේම
රාජ අණින් වෙන් කළ ඒ ආදරයේ
කඳුළු සැගවුණා බිදෙනා රළ අතරේ
"මවුන්ට් ලැවීනියා" නම රැව් දෙන අඹරේ
ඈ තව සිටී සිතුවමක් ලෙස මැදුරේ
මුහුදු හුළඟ තව රහසක් පවසනවා
උමං මගේ පෙම් කවි ගී මිමිණෙනවා
අසම්මතය මැද සම්මතයක් සොයලා
තෝමස් ලෝවීනා මතකේ වැජඹෙනවා
-පියුමි නෙ‍ළුමිකා –