දහසක් බාධා ආවත් එක් සිත් රන්දා
නුඹවම පතා මුලු හද සෙනෙහස බන්දා
රන්මුදු දමා කැන්දාගෙන පෙරදා
ගෙවිලා දස වසකුත් නොදැනිම මෙදා…
ආදුර ආපසු බලන්නට අවැසිම නැති හින්දා
ගෙවිගිය ඒ දවස් හීනෙක මෙන් රන්දා
ලද පිං මහිම බලයෙන් ලැබු දරු තිදෙනා
මොනවට පහදාවිද දිවියේ අරුත සදා…
කෙනෙකුට හොදක් තවකෙනෙකුට නපුරක්
දෙන්නට එපා කාහටවත් කිසි ගින්නක්
කලහොත් දිනෙක තලුමරමින් පාප කදක්
කර්මය පලදරයි ඒ ගැන නැහැ සැකයක්…
පවුලක සවිය දුක සැප හා ගැටී ඇතී
දරුවන් මාපියන් ඒ හා වෙළී සිටී
භාහිර සෝසුම් ඒ තුල අවැසි නැති
සැනසුම සාමය සැමවිට රජකෙරෙති…

රීනා